وعن سَهلِ بنِ سعدٍ t   أَنَّ امْرَأَةً جَاءت إلى رسول الله e   بِبُرْدَةٍ مَنْسوجةٍ، فقالت: نَسَجتُها بِيَدَيَّ لأَكْسُوكَها، فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ   مُحتَاجاً إلَيهَا، فَخَرَجَ إلَيْنا وَإنَّهَا لإزَارُهُ، فقال فُلانٌ: اكسُنِيهَا مَا أَحسَنَها فَقَالَ:   نَعَمْ  فَجَلَسَ النَّبِيُّ e   في المَجلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ فَطَوَاهَا، ثُمَّ أَرسَلَ بِهَا إلَيْهِ: فَقَالَ لَهُ القَوْمُ: ما أَحسَنتَ لَبِسَهَا النَبِيُّ    مُحْتَاجاً إِلَيْهَا، ثُمَّ سَأَلْتَهُ، وَعَلِمتَ أنَّهُ لا يَرُدَ سَائِلاً: فَقَالَ: إنِّي وَاللَّهِ ما سَأَلْتُهُ لألْبِسَهَا، إنَّمَا سَأَلْتُهُ لِتكُونَ كَفَنِي. قال سَهْلٌ: فَكانت كَفَنَهُ 

GÜZEL HIRKA

Süyeyl bin Sa'd, Allah ondan razı olsun, anlatıyor: Bir kadın Rasulullah'a (sav.) yemen kumaşından yapılmış üzeri örgülü bir hırka getirdi ve:

• Sana giydirmek için bu hırkayı kendi ellerimle ördüm, dedi.

Hz. Peygamber (sav.) böyle ince duygularla verilen bir hediyeyi reddeder mi?! Hırkayı kabul etti. Gerçekten böyle bir hırkaya da ihtiyacı vardı. Evine girdi. Saadet ve mutluluk dolu evi zaten mescidin duvarıyla bitişik idi. Rasulullah (sav.) hırkayı giydi ve bir müddet sonra dışarı çıktı. Hırka çok güzeldi. Allah Rasulüne çok yakışmıştı. Rasulullah zaten çok güzeldi. Hırka da güzel olunca sahabenin karşısında ay gibi parlayan bir sevgili duruyordu!... İşte bu sırada sahabelerden birisi:

• Aaa! Ne güzel bir hırka! Onu bana verebilirmisiniz yâ Rasulellah?, dedi.

Rasulullah (sav.):

• Olur, dedi ve mescitte oturdu. İslamın emirlerini öğretmeye başladı. Bir müddet sonra kalktı ve odasına girdi. Hırkayı çıkardı. Onu güzelce katlayıp tekrar mescide döndü ve hırkayı o adama verdi. Bunun üzerine mescitte bulunan diğer sahabler kısık bir sesle adama:
• Bu yaptığın hiç te hoş değildi. Rasulullah'ın üzerine giydiği bir hırkayı istedin. Üstelik Allah Rasulü'nün o hırkaya ihtiyacı vardı. Rasulullah'ın kendisinden bir şey isteyen hiç kimeyi reddetmediğini de sen çok iyi biliyorsun ( o halde nasıl o hırkayı istedin? Yaptığın güzel bir davranış değildi), dediler. Bunun üzerine adam şu cevabı verdi:
• Allah'a yemin ederim ki ben o hırkayı giymek için istemedim. Ancak ben o hırkayı kefenim olması için istedim!...

Bu hadisi şerifi bize aktaran Sehl bin Sa'd (r) diyor ki:

• Aradan yıllar geçti. Bu adam öldü. Gerçekten de o hırka bu adamın kefeni oldu!...¹

* * *

SORULAR:

• Bu hadis-i şerifi bize hangi sahabe anlatıyor?
• Hadis-i şerifimizdeki kadın Rasulullah'a (sav.) ne getirdi ve ona ne dedi?
• Rasulullah (sav.) hediyeyi kabul etti mi?
• Rasulullah (sav.) hırkayı alınca ne yaptı?
• Rasulullah'ın üzerindeki güzel hırkayı gören bir adam ne yaptı?
• Rasulullah (sav.), kendisinden bir şey isteyen kimseyi reddediyor muydu?
• Adam hırkayı isteyince Rasulullah (sav.) ne yaptı?
• Sahabeler hırkayı isteyen adama ne dediler?
• Adam bu hırkayı ne için istemiş?
• Hırka gerçekten o adamın kefeni oldu mu?

* * *

İBRET VE DERSLER:

• Sevdiğimiz insanlara, özellikle öğretmenlerimize ve hocalarımıza hediye vermeliyiz. Bir başka hadis-i şerifte Efendimiz (asv.) "Bir birinize hediye verin ki bir birinizi sevesiniz" buyuruyor. O halde hediyeleşmek aramızdaki dostluğu, sevgiyi ve barışı arttırır. Böylece mutlu ve huzurlu bir toplumda yaşarız. Rasulullah (sav.) hem kendisi hediye verir, hem de sahabeler ona hediye getirirdi. Tıpkı bu hadis-i şerifteki kadının yaptığı gibi!... Rasulullah'ın bir hırkaya ihtiyacı olduğunu anlamış kendi elleriyle onu güzelce dikip Rasulullah'a hediye etmişti. Bunlar ne güzel insanlar!... Onlar birbirlerini seven, sevgi ve barış toplumunu oluşturmuşlardı. Dünya tarihinin en mutlu çağını kurmuşlardı. Allah onlrın hepsinden razı olsun.
• Bir müslüman kardeşimiz bizden bir şey istediğinde o şeyi veecek gücümüz varsa hemen o şeyi müslüman kardeşimize vermeliyiz. Elimizde bulunan nimetleri diğer kerdeşlerimizle paylaşmalıyız. Çünkü Rasulullah (sav.) her kim kendisinden bir şey istemişse –eğer o şey kendisinde var ise- hemen o şeyi o kimseye verirdi. Enes (r) diyor ki: "Bir kimse Rasulullah'tan Allah adına bir şey istediği zaman Rasulullah'ın "Hayır" dediğini biz hiç görmedik. Bakınız Rasulullah (sav.) bu hadis-i şerifte de kensisinden o güzel hırkayı isteyen müslümana "Hayır" demedi ve hırkayı çıkarıp verdi.
• Mümkün olduğu kadar temiz ve güzel elbiseler giymeliyiz. Ancak aşırı ve pahalı elbiseler almaktan kaçınmalıyız. Hele başkalarına hava atmak için güzel elbiseler giymekten sakınmalıyız. Çünkü böyle yapanlar gururlu ve kibirli insanlardır. Allah gururlu ve kibirli insanları asla sevmez. Sevgili Peygamberimiz de bir başka hadis-i şerifte "Kalbinde zerre miktarı gurur ve kibir olan bir kimse cennete giremez" buyurmaktadır. Eğer yeni elbise alacak maddi imkanımız yoksa o zaman anne ve babamızı üzmeden mevcut elbiselerimizi yıkayıp temizlemeli ve onları tekrar giymeliyiz. Çünkü Rasulullah (sav.) böyle yapardı. Unutmayalım ki Allah, bizim elbiselerimizin güzelliğine değil kalbimizin temizliğine ve davranışlarımızın güzelliğine bakacaktır.
• Başkalarından asla bir mal veya eşya istememeliyiz. İhtiyacımız olan bir şeyi kendimiz çalışıp kazanmalıyız. Bakınız sahabeler Rasulullah'tan o hırkayı isteyn sahabeyi hoş karşılamadılar. Öte yandan sevglli Peygamberimiz diğer bir hadis-i şerifte "Sizden birinizin eline bir ip alıp dağa gitmesi, oralardan odun toplayıp şehire gelerek onları satması, dilencilik yapmasından çok daha güzeldir" buyurmuştur.
• Ölüme hazırlıklı olmalıyız. Bir gün gelecek zaten öleceğiz. O halde ölümü asla unutmamalı ve güzel davranışlarla Allah ve Rasulü'nün sevdiği işlerle ölüme hazırlanmalıyız. Tıpkı bu hırkayı isteyen sahabenin yaptığı gibi. O hırkayı kefeni olması için istemiş. Unutmayalım ki Allah'ın dediğini yapan güzel insanlar için ne bu dünyada ne de ölüm ötesi hayatta hiç bir korku, hiç bir üzüntü, hiç bir keder yoktur.

H. FEHMİ ÇİÇEK

07 NİSAN 2007 – MELBOURNE

¹ Buhârî, Cenâiz 28, Büyû' 31, Libas 18, Edeb 39