|
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: وَاعَدَ رَسُولَ الله e جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ في سَاعَةٍ أَنْ يَأْتِيَهُ، فَجَاءتْ تِلْكَ السَّاعَةُ وَلم يَأْتِهِ ! قَالَتْ: وَكَانَ بِيَدِهِ عَصاً، فَطَرَحَهَا مِنْ يَدِهِ وَهُوَ يَقُولُ: مَا يُخْلِفُ الله وَعْدَهُ وَلا رُسُلُهُ ثُمَّ الْتَفَتَ، فَإذا جِرْوُ كَلْبٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ. فَقَالَ: مَتَى دَخَلَ هذَا الْكَلْبُ ؟ فَقُلْتُ: وَالله مَا دَرَيْتُ بِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ، فَجَاءَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ، فَقَالَ رَسُولُ الله e : وَعَدْتَني، فَجَلَسْتُ لَكَ وَلَمْ تَأْتِني فقَالَ: مَنَعَني الْكَلْبُ الذي كانَ في بَيْتِكَ، إنَّا لا نَدْخُلُ بَيْتاً فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ.
NEDEN GEC İKTİN?
1686 R
Müminlerin annesi Hz. Âişe, Allah ondan razı olsun, anlatıyor:
- (Vahiy meleği) Cebrâil aleyhisselâm, Allah Rasûlü'ne (sav.) "Falanca tarihte sana tekrar ggeleceğim" diye söz verip gitti.
(Rasulullah (sav.), Cebraıl aleyhisselam'ı çok severdi. O'nun gelmesini dört gözle beklerdi). Nihayet o vakit geldi. (Rasulullah (sav.) evde Cebrail'i bekliyordu). Ancak Cebrail aleyhisselam (bir türlü) gelmiyorudu. Rasulullh (sav.)'in elinde bir baston vardı. Elndeki bastonu yere attı ve:
- Ne Allah, ne de Allah'ın elçileri (melekler) verdikleri sözleri geciktirmezler! (O halde neden Cebraıl gecikti?)
diyerek evin içini araştırmaya başladılar. Bir de baktılar ki yatağın altına bir köpek yavrusu saklanmış! Hz. Peygamber (sav.):
- Bu köpek buraya nez aman girdi?
diye sordu. Hz. Âişe:
- Vallahi bilmiyorum, Yâ Rasûlellah
dedi. Allah Rasulü emrett ve köpek dışarı çıkarıldı. Hemen arkasından Cebrail aleyhisselam geldi. Rasulullah (sav.) ona:
- Bana falanca vakitte geleceğim diye söz verdin. Ben de o vakitte seni bekliyordum. Ancak sen gelmedin!?
dedi. Bunun üzerine Cebrail aleyhisselam şu cevabı verdi:
- Evinde bulunan köpek beni engelledi. Biz (melekler), içinde köpek ya da resim olan evlere girmeyiz!..
* * *
SORULAR:
- Hz. Âişe'ye (rha) neden müminlerin annesi denilir?
- Vahiy meleğinin adı nedir?
- Rasulullah (sav.) Cebrail aleyhisselam'ı sever miydi?
- Cebrail aleyhisselam Rasulullah'a (sav.) ne sözü verdi?
- Cebrail (as), söz verdiği vakitte geldi mi?
- Rasulullah (sav.) cebrail aleyhisselam gelmeyince ne yaptı ve ne dedi?
- Allah ve Alah'ın elcileri (melekler ve peygamberler) verdikleri sözü bozarlar mı?
- Hz. Âişe ve Rasulullah (sav.) yatağın altında köpek yavrusunu bulunca ne yaptılar?
- O köpeği hz. Âişe veya Rasulullah mı eve getirip koydu?
- Cebrail aleyhisselam ne olunca eve geldi?
- Cebrail aleyhisselam eve gelince Rasulullah (sav.) ne dedi?
- Cebrail aleyhisselam'ın eve girmeyişinin sebebi neydi?
- Melekler hangi evlere girmezler?
- Meleklerin girmediği evlerde mutululuk ve huzur olur mu?
İBRET VE DERSLER:
1- Allah'ın melekleri vardır. Melekler nurdan yaratılmış güzel varlıklardır. Ne kız ne de erkekdirler. Onlar Allah'ın her dediğini aynen yaparlar. Hiç günah işlemezler. Devamlı Allah'ı zikrederler. Allah'ın güzel kulları için dua ederler. Rasulullah'ın yolundan gidenlere yardım ederler. Çok şerefli, iffetli, edepli ve değerli varlıklardır. İnsanlara devamlı iyi ve güzel şeyler yapmalarını söylerler. Allah'ın sayısız melekleri vardır. Bu meleklrin çeşitli görevleri değişiktir. En önemli meleklerin isimleri ve görevleri şunlardır:
a- Cebrail (as): Allah'tan aldığı haberleri (vahiy) peygamberlere getirmekle görevlidir.
b- Azrail (as.): Ölüm meleğidir. Allah'ın kendisine emrettiği kulların canını almakla görevlidir.
c- Mikâil (as.): Yeryüzündeki yağmurun yağması, rüzgarın esmesi gibi tabiat olaylarını yürütür.
d- İsrâfil (as.): Sûr'a üflemekle görevlendirilen melektir. Allah Teala ona emrettiği zaman o sûr'a üfleyecek ve kıyamet kopacaktır.
2- Allah Teâlâ, melekler ve peygamberler, söz verdikleri zaman asla o sözü geciktirmezler. Söz verdikleri vakitte sözlerini mutlaka yerine getirirler. O halde biz de sözlerimizi yerine gertirmeliyiz. Randevularımıza tam vaktinde gitmeliyiz. Asla geciktirmemeliyiz. Bakınız Cebrail aleyhisselam söz verdiği vakitte eve geldi. Ancak evin içinde köpek olduğu için eve girmedi. Aynı zamanda iyi ve güzel şeyleri "yapacağım" dediğimiz zaman mutlaka o şeyi söylediğimiz vakitte yapmalıyız. Kötü şeyleri de "Yapmayacağım" dediğimiz zaman mutlaka o kötü şeyi yapmamalıyız. Aksi takdtirde sözümüzü bozmuş oluruz. Sözümüzü bozduğumuz zaman da hiç kimse bize güvenmez. Hiç kimse bize inanmaz. Hiç kimse bizi sevmez. Böylece bu dünyada bir çok problemler ve sıkıntılarla karşılaşırıız. Mutlu ve huzurlu olamayız. Ölüm ötesi hayatta da "Sözünde durmamak, sözünü bozmak" çok büyük bir günah olduğu için Allah Teala bizi cezalandıracaktır. Zira Kuran-ı Kerim'de Allah Teala "Ey iman edenler! Niçin yapmayacağınız şeyleri ("Ben yaparım" diye) söylüyorsunuz!? Allah katında yapmayacağınız şeyleri söylemeniz çok büyük bir günahtır!" buyurmaktadır. O halde yapacağımız şeyleri söylemeliyiz. Eğer yapamayacaksak o şeyi asla söylememeliyiz.
3- Evimiz bizim mutluluk yuvamızdır. Evimiz meleklerle dolduğu zaman o evde mutlu oluruz. Yeni ve güzel eşyalarımız olmasa bile evimizde melekler olduğu için hep içimiz rahat ve huzurlu olur. Çünkü o melekler devamlı içimize güzel duygular ve güzel düşünceler verir. Böylece anne-babamız ve kardeşlerimizle güzel geçinip multu bir hayat yaşarız.
Ancak melekler, içinde köpek olan, resim bulunan, soğan sarımsak gibi kötü kokular gelen, kaba ve küfürlü sözler konuşulan, şarkı-türkü çalınan evlere asla girmezler. O nedenle evimizde eğer köpek, resim, heykel vs gibi şeyler varsa onları hemen dışarı atmalıyız. Kaba, küfürlü ve kötü sözler söylememeliyiz. Şarkı- türkü dinlememeliyiz. Soğan, sarımsak gibi kötü kokuları hemen dışarı atmalıyız. Çünkü, bir eve melekler girmez ise, şeytanlar girer. Şeytanlar ise devamlı insanların içine kötü düşünceler atarlar. Böylece o evde kavgalar, gürültüler ve anlaşmazlıklar çıkar ve insanlar mutlu olamazlar.
O halde evimize meleklerin gelmesini sağlayan işler yapmalıyız. Mesela namaz kılmalı, kuran okumalı, Allah'ı zikretmeli, tatlı sözler konuşmalı, insanların iyiliği için çalışmalıyız. Böylece meleklerle arkadaş oluruz. Melekleri sevip onlarla dost olursak melekler zor anlarımızda bize yardım ederler. Melekleri seven, meleklerle dost olan kimseler bir müddet sonra melek gibi güzel insanlar haline gelir!... |