İRTİCA İLE MÜCADELE (1)

Bazi insanlar konustuklari zaman mangalda kül birakmazlar. Agzindan çikan kelimelerden medeni bir insan oldugunu zannedersiniz. Sag’iyla-sol’uyla (kuzeyi-güneyiyle) bütün politikacilara sorsaniz, her birisi insan haklarina bagli oldugunu söyler. Hatta demokrasiden dem vururlar. Anayasalarinda “Hukuk” devleti yazar, ama darbelerle, ideolojik ve partizan yaklasimlarla hukuku defalarca çignerler. Irak’a girip bir milyondan fazla insan öldürürler, ardindan dünyaya baris, insan haklari ve medeniyet dersi vermeye kalkarlar!?.. Lâiklik’den bahsedip “Din devlete karismaz, devlet dine” derler, ardindan Diyanet Isleri Baskanligi’ni hükümete bagli bir bakanin emrinde çalismaya mecbur ederler. “Ben müslümanim (Allah’a teslim oldum). Allah’tan baska ilah yoktur” derler, ama kalplerinde para, makam, sehvet, söhret vs., gibi binlerce ilah edinirler! “Biz egitime büyük önem veriyoruz” derler, ama ögretmene gerekli degeri vermezler!...

Bütün bu örnekler ve bunlar gibi daha onlarcasinin bizi getirdigi netice sudur: Artik söz devri bitmistir. Bizim için agizdan çikan yaldizli kelimelerin hiç bir önemi kalmamistir. Asil önemli olan “Icraatin Dili”dir. Biz sözlere, vaadlere degil, icraata bakariz. “Dilin degil, icraatin konussun” deriz. “Medeni” oldugunu, dilin degil icraatin söylesin. Yardimsever oldugunu, sözlerin degil icraatin ispatlasin. Müslüman oldugunu, Mü’min (etrafina güven veren) bir insan oldugunu sadece dilin degil, yaptigin isler söylesin. “Yalanci” olmadigina sözlerin degil, davranislarin sahidlik yapsin. Dürüst bir siyasetçi, dürüst bir tâcir, dürüst bir insan oldugunu sözlerin degil, birak amellerin göstersin!..

Zira, son dönemlerde piyasada öyle insanlar türedi ki, söyledigi seyleri, icraatlari yalanliyor. Yaptigi seyler, söylediklerine uymuyor!?. . Adam diliyle “Karicigim seni çok seviyorum” diyor, ama icraatinda hanimina bir hediye alip getirmiyor! Sahtekar, yalanci!.. Adam diliyle “Abi, size saygim sonsuz” diyor, ama icraatinda abisinin hiç bir istegini yerine getirmiyor!? Sahtekar, yalanci!.. Diliyle “Falanca tarihte su isi yapacagim” diyor, o tarih geldiginde türlü, türlü bahane uyduruyor!? Sahtekar, yalanci!.. Diliyle “Sosyal Demokratim. Halkçiyim” diyor, icraatinda halkin inançlarina saygi göstermiyor. Halkin ekonomik, sosyal, psikolojik problemlerini çözmüyor!? Sahtekar, yalanci!.. Afrikadaki açlari görünce diliyle “Aah, vaah! Yazik, yazik!” diyor, ama elini cebine atip o açlari doyurmak için iki çuval un göndermiyor!? Sahtekar, yalanci!.. Diliyle insan haklarini savunuyor. Icraatinda kaç tane insanin canina, malina, seref ve haysiyetine, inanç ve degerlerine zarar veriyor!? Sahtekar, yalancilar!...

Aslinda yasadigimiz ekonomik, siyasi, hukuki ve sosyal problemlerin arka planinda yatan sebeplerden bir tanesi de sudur: Toplumda sözleriyle icraati bir birini destekleyen, sözleri icraatini, icraati da sözlerini yalanlamayan, mürüvvetli, sahsiyetli, karakterli fertler yetistirememek! Çünkü bu problemlerin temelinde insan yatmaktadir. Insani düzeltmeden, toplumu, siyaseti ve ekonomiyi düzeltmeniz mümkün degildir. Insani düzeltmenin tek yolu da; onun kalbini ve beynini “Vahiy” ile aydinlatmaktir. Yani ISLAM’dir.

Bakiniz Kur’an-i Kerim, söz ile icraatin bir birini desteklemesi için bir çok âyet-i kerime’de “Iman” ile “Salih amel” (güzel davranis, iyi isler)i yan yana zikreder. “Saf” suresinde: “Ey Iman edenler! Yapmayacaginiz seyleri niye söylüyorsunuz? Yapmayacaginiz seyleri söylemeniz, Allah katinda çok büyük bir gazab ve öfkedir” der. Hz. Peygamber (sav.) de diliyle, icraati farkli olanlari münafiklik sifatlarindan birine sahip olmakla zemmeder. Hatta su dört sifat kimde bulunursa apaçik bir münafik oldugunu ilan eder: 1- Konustugu zaman, yalan söyleyen 2- Kendisine güvenildigi zaman, güveni kötüye kullanan 3- Söz verdigi zaman, sözünü erteleyen 4- Birisiyle tartistigi zaman, asiri giderek karsi tarafa (hak etmedigi) bir kötülük yapan. Yâsin suresinde icraatin diline dikkat çekmek için hesap gününden bahsederken “Bugün biz, onlarin dudaklarini mühürleriz. Onlarin elleri bizimle konusur. Ayaklari da yaptiklarina sâhit olur” der. Iste, tarihimizde uyguladigimiz Islam medeniyetinde serefli ecdadimiz sözden çok icraatin diline ehemmiyet vermis, yüce degerleri aksiyon ve amele çevirmis, sahsiyetli, üstün karakterli fertler yetistiren tasavvuf müesseseleri kurmustur. Bu müesseselerden Yunus’lar, Mevlâna’lar, Mehmet Akif’lerin de ötesinde öyle insanlar yetismis ki – sözleriyle degil- bir bakisiyla, bir oturusuyla, bir tebessümüyle nicelerinin hayatlarini bastan basa degistirmis, gönüllerde taht kurmus, Allah’in izniyle solmaya yüz tutan fidanlari yesertmislerdir. Selam olsun o yüce insanlara... Selam olsun onlarin izini takib edenlere...